Ciemna strona mozaiki (II): Wybierz swoją!

Przed przystąpieniem do XMonad w stabilnej dystrybucji Debiana, zgodnie z obietnicą w poprzednim poście, Chcę zrobić nawias, abyśmy mogli dokonać dobrego wyboru i zaoszczędzić czas i pracować nad ustawieniem naszych biurek tak, jak chcemy. Zacznijmy więc od kilku ogólnych zaleceń.

Zanim zaczniesz

  •  Przeczytaj instrukcję. Wiele razy popełniamy fatalny błąd, nie czytając podręczników. Prawie wszyscy menedżerowie kafelków powitają Cię ciepłym, pustym ekranem przy pierwszym uruchomieniu. Nie panikować. Jeśli dotarłeś już tak daleko i nie wiesz, co robić, naciśnij i wpisz tutaj man insert-your-window-manager. Wszystkie te, które próbowałem, zawierają bardzo przydatny opis, jak z nich korzystać. Aby powrócić do środowiska graficznego, naciśnij i gotowy. Chociaż powinieneś to zrobić przed uruchomieniem czegokolwiek.
  •  Nie bój się terminala. Będziesz go używać bardzo często, do tego stopnia, że ​​prawie w każdym jest do niego skrót od początku. Polecam rxvt-unicode, wyjaśnię później.
  •  Nie kopiuj i wklejaj plików konfiguracyjnych bez ich przeglądania. Jest to niezbędne, ponieważ te ustawienia są przeznaczone dla użytkownika, a nie dla Ciebie. Jednak ciekawą rzeczą jest uważne ich obserwowanie i sprawdzanie, co jest dla Ciebie przydatne. Polecam kopiowanie i wklejanie tylko wtedy, gdy są to bardzo małe pliki, ogólne lub fragmenty kodu.
  •  Zrób to spokojnie. Środowisko prawie nie będzie pasować za pierwszym razem. Na pewno wystąpią błędy w menedżerze okien. Dlatego dbaj o bezpieczeństwo środowiska graficznego, które już masz, i upewnij się, że wiesz, jak wrócić do niego w sytuacji awaryjnej. Później wyjaśniam, jak to zrobić.

Czego będziemy potrzebować?

  • Dowolna dystrybucja Linuksa. Jak dotąd, nieważne, tak dobrze.
  • Edytor tekstu, najlepiej taki, który można uruchomić w terminalu.
  • Emulator terminala. Wystarczy ten, który zapewniają środowiska graficzne.
  • Wygrałeś 😀

Alternatywy

Teraz, gdy zaczyna się dobra rzecz, wybierzemy menedżera okien spośród nieskończonych szafek we wszechświecie. Odpowiedz więc na to pytanie, ale tylko jednym słowem: Co robisz na swoim komputerze?. Programy? Pływasz? Ty piszesz? Czy ty czytasz? Po udzieleniu odpowiedzi na to pytanie zalecam: poszukaj menedżera zaprogramowanego w języku programowania, którego używasz. Sprawdź również, czy menedżer jest dostępny w Twojej dystrybucji. Niektóre są tak nowe, że tak nie jest. Zaczynamy.

Fantastyczny

Oprawa: Luka

Za: Niesamowite wyewoluowało z DWM kilka lat temu. Począwszy od gałęzi 3, zaczął się konfigurować z Lua, bardzo potężnego języka rozszerzeń. Jest innowacyjny, ponieważ jako pierwszy wykorzystuje nowe biblioteki XCB ze szkodą dla Xlib. Ma silną społeczność użytkowników. Opierając się na Lua, otrzymujesz standardową bibliotekę i biblioteki innych firm, które rozszerzają jej funkcjonalność, takie jak widżety. Posiada własny system powiadomień, taki jak notify-osd; równie konfigurowalny w Lua. Obsługuje przyciski. Ma sporo układów domyślnej mozaiki.

Przeciwko: Wielu użytkowników nie mogło znieść przejścia na Lua. Pliki konfiguracyjne są duże i aby zmniejszyć ich rozmiar, musisz coś wiedzieć o Lua. Czasami masz problemy z Xcompmgr. Jeśli przerwiesz konfigurację, powrócisz do tej, która była domyślna, nie zachowa poprzedniej.

Uwagi: Nie używa wirtualnych pulpitów, jeśli nie etykiet. Można go skonfigurować tak, aby aplikacja działała na określonym tagu.

XMonad

Oprawa: Haskell

Za: Chociaż brzmi to pretensjonalnie, fakt, że został opracowany w Haskell, sprawia, że ​​jest mniej podatny na błędy i błędy ludzkie oraz jest niezwykle stabilny. Jeśli konfiguracja (w tym przypadku środowisko jest rekompilowana) nie powiedzie się, zachowuje poprzednią i wysyła wiadomość, że tak się stało. Pliki konfiguracyjne są minimalne i łatwe do zrozumienia. Dogaduje się prawie ze wszystkim.

Przeciwko: Głównym problemem jest zależność od Haskella. Pobranie go oznacza konieczność pobrania pakietu platformy haskell lub przynajmniej ghc, który jest trochę duży. Haskell może być (i jest) nieco tajemniczy, jeśli jesteś przyzwyczajony do imperatywnego i niefunkcjonalnego programowania (na przykład: idź i zrób to przeciwwskazane to jest to, idź to ocenić). O ile wiem, nie obsługuje przycisków. Domyślnie dostępnych jest kilka układów.

Uwagi: Można go łatwo skonfigurować, aby pasował do pełnego środowiska graficznego. Myślę, ale nie zapewniam cię, że trafia bezpośrednio do Gnome i Xfce. Wiele z jego rozszerzeń można zainstalować bezpośrednio z hackage, repozytorium Haskell, poprzez prostą instalację cabal, chociaż zajmuje to trochę czasu, ponieważ kompiluje je podczas pobierania.

To jest ten, którego zamierzam użyć jako przykładów przyszłych artykułów.

Subtelny

Oprawa: Rubin

Za: Używa Rubiego, więc jego konfiguracja jest mniej kłopotliwa. Ruby jest fajny i ma jasną składnię. Posiada własnego menedżera pakietów do instalowania podnajmu o nazwie sur. Szybko rośnie, co świadczy o jego jakości. Ma ścisły system tagów, jak niesamowity, ale bardziej wyrafinowany, może być przydatny dla niektórych. Jego domyślnym terminalem jest rxvt-unicode, więc wskaż Subtle; Cóż, większość z nich zostawia to nam i dobrze, że już to ma, jeśli zamierzasz go używać.

Przeciwko: Wydaje się, że nie ma wielu informacji dostępnych w naszym języku.

Uwagi: Oprócz ścisłego systemu tagów, używa innego systemu kafelkowania, opartego na siatkach. Nie testowałem go szczegółowo, aby w pełni to wyjaśnić, ale wydaje się, że dzieli obszar roboczy na domyślne obszary, zamiast pozostawiać go aplikacji, która go używa.

DWM

Oprawa: Poprzez nagłówek C i plik automake
Za: Jest jednym z legendarnych, ojcem Awesome i częścią ewolucyjnej linii stworzonej przez twórców bezsilnych narzędzi, zestawu narzędzi zaprojektowanych z myślą o większej użyteczności dla zaawansowanych użytkowników. Jeśli znasz dmenu i wiesz, o czym mówię.

Przeciwko: Osobiście tego nie próbowałem, więc nie mam żadnych skarg. Ludzie mówią o nim bardzo wysoko.
Uwagi: Wybierz się na wycieczkę po koszarach Bez ssania aby mogli zobaczyć, co robią.

Menedżer okien od podstaw

Oprawa: Własny plik konfiguracyjny

Za: Obsługuje kilka funkcji, które zwykle mogą oferować tylko programowalni menedżerowie, takich jak przyciski, podpisy i ikony, i ma lojalną, szybko rozwijającą się społeczność.

Przeciwko: Mała dokumentacja w naszym języku.

Uwagi: Jego nazwa wydaje się sprzeczna, ponieważ nie sugeruje, że budujemy nasze środowisko, a jedynie je konfigurujemy. Jest to podobne do definicji Awesome, struktury do tworzenia własnych menedżerów okien, ale ta jest.

Spectrwm (dawniej scrotwm)

Oprawa: Własny plik konfiguracyjny

Za: Działa dobrze po wyjęciu z pudełka, a plik konfiguracyjny jest wystarczająco zakomentowany, aby go skonfigurować. Ma swój własny pasek, na którym można wyświetlić dane wyjściowe określonego polecenia. To jest szybkie.

Przeciwko: Niektórzy mogą czuć się trochę puści, ponieważ brakuje pewnych rzeczy, które u innych menedżerów można osiągnąć programując coś prostego.

Uwagi: Jeśli nadal zastanawiasz się, dlaczego zmieniła się nazwa, spróbuj przeczytać w całości stare imię, jeśli uznasz za stosowne. Wiele osób wymyśliło również odniesienie do pewnej części najbardziej wysuniętej na południe męskiej anatomii.

KikutWM

Oprawa: Wspólne seplenienie

Za: Kolejny, który używa języka funkcjonalnego jako konfiguracji. Przydatne dla osób przyzwyczajonych do Emacsa Lispa.

Przeciwko: Nie próbowałem tego. więc nie wiem. Częściowo dlatego, że nie wiem nic o Lisp.

Uwagi: Nie ma nic do zauważenia poza ciekawym obrazem szczęśliwego użytkownika StumpWM, najwyraźniej bardzo szczęśliwego:

Nie ma więcej?

Oczywiście, że tak, ale ich nie znam lub przeszli mnie w tym przewodniku. Jest całkiem prawdopodobne, że język programowania, którego się uczysz (to znaczy, jeśli tak) został już użyty jako konfiguracja dla jednego z nich. Ale chociaż wszystkie są wytworem projektu, a nie natury, nie oznacza to, że nie podlegają wyścigowi o przetrwanie, a zatem istnieje wiele projektów porzuconych lub martwych, ponieważ nie mieli komu służyć i zaginęli w czasie. .

Inne uwagi i szybkie odpowiedzi

  1.  Dlaczego rxvt-unicode? urxvt (tak się nazywa, ale pakiet nazywa się rxvt-unicode) to emulator terminala, który obsługuje 256 kolorów, rozszerzenia Perla, karty i tak dalej; bardzo przydatne, ponieważ aplikacje terminala używają schematów kolorów, łatwo konfigurowalnych w urxvt, do wyświetlania na ekranie; znacznie ułatwiając zadanie posiadania pięknego i ujednoliconego interfejsu.
  2. Jak mogę czynić cuda DotShare.it? Jeśli znasz tę stronę, już obejrzałeś pliki konfiguracyjne altruistycznych ludzi, którzy je tam umieścili, nawet jeśli wydaje się, że robią to, aby się pochwalić. Wszystko sprowadza się do przejrzenia ich, uczenia się od nich, implementacji tego w menedżerze okien i trzymania kciuków, aby działało, zwłaszcza jeśli nie wiesz, co robisz.
  3.  Jak przełączałeś się między biurkami?Zmodyfikuj plik
    ~ / .xinitrc

    tak, że jest jedna i tylko jedna linia, która mówi

    exec wstaw-tutaj-twój-wm

    Jeśli jesteś w Arch, może już to zrobiłeś, wystarczy zmienić linię, powiedzmy,

    exec startxfce4

    a

    exec xmonad

    Działa to z poleceniem startx lub slim. Jeśli masz już ekran dostępu, taki jak GDM lub KDM, już przynoszą coś do zmiany sesji.

  4.  Czy edytor tekstu jest potrzebny? Ale oczywiście, że tak. Jeśli działa lepiej w terminalu, ponieważ kafelkowanie dobrze współgra z terminalem. Jeśli nie wiesz, który z nich, możesz zacząć od nano. Inne, które działają na terminalu, to Vi, Vim i Emacs, ale możesz potrzebować trochę szkolenia, aby właściwie je obsługiwać. Wszystkie są przywoływane po imieniu, nie ma z tym problemu.
  5.  A ustawienia? W samą porę. Poza tym nie mogę podać konfiguracji, których szukasz dla każdego menedżera, po prostu dlatego, że nie mogę ich wszystkich użyć.

Wnioski

Jest w czym wybierać. Teraz tak, następnym razem, gdy się spotkamy, dokonam wyczerpującego opisu pliku xmonad.hs basic, general i inni, na stabilnym Debianie. Do zobaczenia.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

20 komentarzy, zostaw swoje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

  1.   Oscar Silva powiedział

    mój dobry, czekam na sgte. post 😉

  2.   AurosZx powiedział

    Hmm interesujące. Wiem coś o Lua, więc może spróbuj Awesome

    1.    anty powiedział

      Dobrą rzeczą jest to, że jest niesamowity, można go znaleźć w prawie wszystkich dystrybucjach, nawet stabilnych Debiana

      1.    AurosZx powiedział

        Cóż, już tego próbowałem. Nie wygląda to na trudne, ale nie tego szukam 😛

  3.   msx powiedział

    Soyez premier !!

    Świetny przedmiot, +1. Większość hakerów Google - i ogólnie - używa Xmonad, ale jak mówisz, że jest to język obcy, muszę siedzieć cicho, aby go przejrzeć, jest tutaj dobry tutorial: http://www.learnhaskell.com; Również motyw kompilatora Glasgow jest nie mniejszy, jeśli nie używasz Haskell na co dzień lub jesteś fanem Xmonad, musisz pobrać tę 700 MB bestię, aby mieć minimalistyczne środowisko, haha!

    Jako interesujący i łatwy w użyciu WM dodałbym do Twojej listy i3wm (www.i3wm.org), bardzo kompletne środowisko ze zintegrowanym paskiem stanu (plus, aby uniknąć marnowania czasu na konfigurowanie czegokolwiek), hiper-prosty i bardzo łatwy plik konfiguracyjny aby dostosować styl Windows .ini i jest również w fazie pełnego rozwoju.
    Podobnie jak WM ciekawy: DSWM (Deep Space WM), oparty na StumpWM i skupiony na fanach Emacsa ... Jestem fanem Emacsa, ale nie było fali z DSWM xD

    Na razie i po wypróbowaniu wszystkich wymienionych na liście, zostaję przy Awesome 3, ponieważ odkąd nie doświadczyłem nagłej zmiany konfiguracji do tej pory, nigdy nie miałem problemów z tym WM (zawsze używam najnowszej wersji) i uważam go za potężny i wszechstronny , prawie idealny do zastąpienia pełnego pulpitu, takiego jak KDE SC.
    Lubię dwm i korzystałem z niego przez długi czas, ale będąc super minimalistycznym, brakuje mi wielu rzeczy, których używam; Kolejnym WM, którego byłem fanem, jest Musca, obecnie porzucony, chociaż sfałszowali go, zachowując wiele z jego istoty, jednak obsługa paska stanu, jaką Awesome i i3 robią, jest wyraźnie lepsza.

    Ten, który mi się podobał jest też Subtelny - i choć nie programuję w Rubim to plus bo kocham ten język to jak tylko będę miał czas to dogłębnie go przetestuję wydaje mi się że jest lżejszy niż Awesome iz tego co mówią w projekcie twierdzą, że nadają mu tę samą funkcjonalność.

    Wskazówka: jeśli używasz menedżerów skrzynek WM lub *, wypróbuj Compton -X composer fork xcompmgr-dana już skomentowany na tym blogu-, jest co najmniej _doskonały_ (nie pamiętam, kto opublikował oryginalny artykuł, ale dzięki!)

    1.    elav powiedział

      prawie idealny do zastąpienia pełnego pulpitu, takiego jak KDE SC.

      ¬¬ Naprawdę?

      1.    anty powiedział

        Może nie dla * wszystkich * KDE, ale tak dla Kwina. Integracja z KDE musi być świetna

      2.    msx powiedział

        "¬¬ Naprawdę?"
        Ha ha! Oczywiście nie tekstowe!
        Ale Awesome jest bardzo kompletny i działa bardzo dobrze.

        Spójrz, KDE SC 4.9.1 na Arch Linux x86_64, używając jądra Liquorix 3.5.4 i optymalizatora dostępu do procesora - opartego na cgroups - Ulatencyd + kilka dodatkowych poprawek (w /etc/sysctl.conf i kilku innych miejscach ) Działa tak dobrze, ale TAK, TAK TAKI TAK DOBRE, że nieużywanie go wydaje się zbrodnią, to jedwab, robi na mnie wrażenie! XD
        Ponadto zarządzanie energią w KDE SC 4.9.1 zasługuje na osobną sekcję: wykorzystanie zasobów przez środowisko jest tak dobrze zoptymalizowane, że oszczędność energii - zawsze mówiąc o używaniu maszyny w drodze z akumulatorem - może dać używanie WM, jak Awesome lub dwm (dwóch, których używałem najczęściej) jest pomijalne, WOW! KDE SC 4.9.1 ma bardzo niskie zużycie baterii! I mówimy o PEŁNYM / PEŁNYM pulpicie z funkcjami PREMIUM przeciwko menedżerowi okien z wbudowanym paskiem o_O

        Ponadto istnieje pytanie bardzo mało znane ogółowi społeczeństwa: podczas gdy GNOME zawsze miało bardziej społeczną stronę zorientowaną na użyteczność i integrację jego użytkowników, kładąc nacisk na obsługę języków i wszelkiego rodzaju urządzeń wejściowych, KDE było terytorium użytkowników że szukali czegoś więcej w środowisku graficznym, a dlaczego nie od wielu hakerów, co znajduje odzwierciedlenie w kilku prawie ukrytych „szczegółach”, na przykład:
        1. Przejdźmy do przeglądu komputerów stacjonarnych. W moim przypadku mam to skonfigurowane na dwa sposoby:
        1. w System Settings przechodzimy do Workspace Behviour (przypuszczam, że w języku hiszpańskim będzie to Behavior of the Workspace lub coś podobnego), tam wybieramy Screen Edges (Screen Edges?), a następnie na dowolnej krawędzi ekranu wybieramy efekt Destkop Grid (ja Mam to w dolnej prawej krawędzi)
        1 B. na ekranie ogólnym Ustawień systemu. przechodzimy do Skróty i menedżery (chyba coś w rodzaju Gesty i skróty klawiaturowe), następnie Globalne skróty klawiaturowe (Globalne skróty klawiaturowe) i na koniec w składzie KDE szukamy KWin. Teraz jedyne, co pozostało, to powiązanie efektu Pokaż siatkę pulpitu (myślę, że po hiszpańsku tłumaczą go jako Pokaż siatkę pulpitu lub coś w tym stylu) do wygodnego dla nas skrótu (w moim przypadku Meta + s).
        Do czego zmierzałem: jest bardzo interesujący szczegół dotyczący pracy z wieloma biurkami.
        Podczas aktywacji widoku siatki pulpitu widzimy nie tylko wszystkie wirtualne pulpity, które włączyliśmy, ale także wszystkie aplikacje, które znajdują się w każdym z nich, będąc w stanie przeciągać je między pulpitami.
        Teraz, jeśli klikniemy prawym przyciskiem myszy dowolną z tych aplikacji, zobaczymy, że to samo lustrzane okno automatycznie pojawi się na każdym z wirtualnych pulpitów, więc będziemy pracować na pulpicie, z którym pracujemy, zawsze będziemy mieć to okno (czyli aplikację) ... ale to nie koniec! Jeśli ponownie klikniemy prawym przyciskiem myszy aplikację, którą poprzednio dublowaliśmy, ale na innym pulpicie, aplikacja automatycznie rozpaczy, pozostawiając tylko jej wystąpienie na pulpicie, w którym kliknęliśmy ją prawym przyciskiem myszy.

        Podobnie jak w tym przykładzie, istnieje wiele nieudokumentowanych informacji, które odkrywamy w czasie, gdy używamy KDE SC.

    2.    Xykyz powiedział

      Twoje łącze Haskell prowadzi do strony o .NET. Nie będzie http://learnyouahaskell.com link, do którego się odnosisz?

      Kto by spróbował XMonad, ponieważ wiem coś o Haskellu i może to być dobry sposób na zastosowanie go. Z pozostałych próbowałem tylko i3 i Awesome. i3 był skomplikowany, a przynajmniej bardziej skomplikowany niż Awesome.

      1.    msx powiedział

        Dokładnie dzięki, napisałem to z pamięci. Jedno pytanie: kiedy powiesz „Kto by wypróbował XMonad, ponieważ wiem coś o Haskellu i może to być dobry sposób na zastosowanie go. Z pozostałych próbowałem tylko i3 i Awesome. i3 było dla mnie skomplikowane, a przynajmniej bardziej skomplikowane niż Niesamowite. » Mówisz poważnie czy trollujesz? A może po prostu pochodzisz z innej planety i dlatego używasz Haskella, aby nie przegapić swojej ojczyzny !?
        i3 jest HYPER prosty, w rzeczywistości przypuszczam, że może to być WM poziomu podstawowego dla wszystkich, którzy chcą czegoś łatwego i gotowego do użycia. Jest konfigurowany za pomocą jednego pliku ~ / .i3 / config, w którym konfiguracja jest typu:
        [zmienna] = [wartość]
        i tam, gdzie masz wszystkie możliwości konfiguracji w wiki i3, aby zmienić czcionkę, wybierz koniec ekranu, aby zakotwiczyć pasek stanu itp. W rzeczywistości pasek stanu jest już skonfigurowany do wyświetlania wszelkiego rodzaju informacji: baterii, połączeń sieciowych wejściowych i wyjściowych wszystkich powiązanych kart sieciowych, daty i godziny, zasobnika systemowego, w którym pojawiają się ikony zasobnika otwierające inne aplikacje (dla przykład KWallet) itp.

        Ale oczywiście, jeśli programujesz Haskell, przypuszczam, że to logiczne, że coś prostego wydaje ci się skomplikowane, haha!

        1.    msx powiedział

          Hah, co za bolú, wysłałem mu HYPER gringo z i 😛
          Nie rób tego u dzieci w domu, po hiszpańsku używamy i dla HIPER =)

        2.    Xykyz powiedział

          Prostota i3 uczyniła mnie złożonym xD Nie użyłem go wystarczająco, aby się przystosować, ponieważ wkrótce potem odkryłem niesamowite.
          I nie trolluję, znam Haskella i programowanie funkcjonalne 😛

    3.    anty powiedział

      Jest wersja w języku hiszpańskim i faktycznie jest to ta, której używam, jest w http://aprendehaskell.es/
      Mam nadzieję, że poprawiam się jako pisarz, w poprzednim poście miałem fatalne błędy, jak mówiłem, niektórych nie umieściłem, bo ich nie znam. Pozdrowienia.

    4.    anty powiedział

      To bardzo długi komentarz, przyjacielu.
      Niektórych nie umieściłem bo ich nie znam, więc umieszczanie ich byłoby tylko nonsensem bo nie mogę nic o nich zgłosić.
      Jeśli chodzi o kompozycję, są ludzie, którzy uważają, że łączenie kafelków i przezroczystości jest nienaturalne. Nie znam powodu, ale przypuszczam, że jest to spowodowane względami stylistycznymi i konsumenckimi, ponieważ ci menedżerowie częściej mają do czynienia z mniej lub bardziej starym sprzętem.
      W każdym razie dziękuję za komentarz. 😀

      1.    msx powiedział

        „Jeśli chodzi o kompozycję, są ludzie, którzy uważają, że łączenie kafelków i przezroczystości jest nienaturalne”.
        Oczywiście moja odpowiedź w tych przypadkach jest zawsze taka sama: SPIEPRZ SIĘ.
        To tak, jakbyś wyjaśnił obejście konkretnej sytuacji związanej z brudnym włamaniem, brzydkim, naprawdę okropnym włamaniem, a potem wszystkie histeryczne dziwki skaczą jak gotowane mleko, mówiąc nie, to źle, to źle ... moja odpowiedź: to ssij to.

        Chociaż prawdą jest, że schludny i uporządkowany kod znacznie ułatwia jego utrzymanie i że im bardziej system jest waniliowy i im mniej hacków go zrobiłeś, jest łatwiejszy niż inny, który nie wie, że twoje hacki nie zepsują, w rzeczywistości jeśli jesteś n00b na pewno poczujesz panikę dotykając czegoś, czego «nie powinieneś dotykać» (WTF z tym apokaliptycznym człowiekiem koncepcyjnym, dotknij, złam, naucz, a potem włam się), kiedy masz r00t lub przynajmniej _znajdziesz swój system_ (ZNAJ SWÓJ KURWA SYSTEM) możesz zrobić i Rób praktycznie to, co chcesz, co lubisz i jak lubisz to robić.
        Z kompozytorem jest tak samo: każdy, kto wariuje i jest zgorszony używaniem WM z kompozytorem, który idzie do psychiatry, bo to nie jest w porządku.

        Niewiele jest rzeczy, którymi gardzę bardziej niż „purystów” (którzy generalnie mają najmniejszą wiedzę), którzy są twórcami reguł i są mniej kreatywni niż pusta cegła i nigdy nie potrafią wydostać się z formy, w którą wpadli.

        Poznaj swój system => rób co chcesz _ na swój sposób_.

        1.    anty powiedział

          Nie jest tak źle. Te menedżery mają być minimalne, więc skomponowanie ich oznaczałoby ich ponowne załadowanie. Poza tym terminale bez przezroczystości wyglądają całkiem nieźle.
          W każdym razie nie obchodzi mnie to; chociaż zwykle w układaniu płytek nie zachowuję kompozycji.

  4.   sokrates_xD powiedział

    Używam Awesome i prawda jest taka, że ​​jest po prostu „niesamowita”. Ale z listy, którą umieściłeś, wydaje się, że najlepsza jest Subtelna (jeśli znasz angielski), głównie dlatego, że Ruby jest prostym językiem do nauki, podobnie jak Python. W rzeczywistości jest zrozumiałe, co plik .rb zawiera na pierwszy rzut oka. Chciałem tego spróbować 🙂

    Plik WM skonfigurowany w Pythonie to qtile -> http://qtile.org/
    Nie podobało mi się to, że wygląda na to, że twój plik konfiguracyjny nie jest tak konfigurowalny, jak powinien. Musiałbyś dotknąć kodu źródłowego programu, aby dostosować go do własnych upodobań i umieścić na przykład schemat kolorów.

    1.    msx powiedział

      Używam Awesome, a prawda jest taka, że ​​jest po prostu „niesamowita”.

      Całkowicie! Niesamowite jest niesamowite, tak jak jest.

  5.   conandoel powiedział

    Świetny post, używam subtelnych i niesamowitych i prawda jest taka, że ​​kocham je oba, ale subtelne jest łatwiejsze do skonfigurowania, jeśli nie masz pojęcia o ruby, w moim przypadku nie programuję w nic i nie znam języka, jest mi łatwiej edytuj i konfiguruj według moich upodobań subtelnie niż niesamowicie. Pozdrawiam !!!

  6.   Iwanowicz powiedział

    Jestem miłośnikiem Linuksa - NIE jestem programistą - jestem prostym uczniem - obecnie uczę się obsługi i3_wm i przy odrobinie szczęścia (ucząc się nawigacji z uzbl-browser - w pasku stanu odkryłem nazwę klawiatury przydatną do modyfikacji preinstalowanej w i3_wm (Mod5 + intro)) Udało mi się skonfigurować »~ / .i3 / config» tak, aby aktywować przyjazną sekwencję klawiszy, a tym samym aktywować terminal… cóż mi więcej radości sprawiało… to było jak krok na księżyc, dobry blog przyjaciel - 🙂 (11-04-2013 / Chile - Penco - VIII Region)